Παρασκευή, 22 Σεπτεμβρίου 2017

Κεραυνός Ποταμούλας: Με Σαμψώνα στο τιμόνι... ανακοίνωσε και τέσσερις μεταγραφές

Ενισχυμένος και έτοιμος να επανέλθει στη Β΄ Κατηγορία της ΕΠΣΝΑ εμφανίζεται ο Κεραυνός Ποταμούλας. Η Διοίκηση της ομάδας ήρθε σε συμφωνία με τον Πάρη Σαμψώνα που αναλαμβάνει την τεχνική ηγεσία της ομάδας αλλά θα αγωνίζεται και με τα χρώματα του Κεραυνού. Ταυτόχρονα η ομάδα ενισχύθηκε και ήρθε σε συμφωνία με τον κεντρικό αμυντικό Παναγιώτη Δράκο - Γαλάνη από την ΑΕΚ Αγίου Κωνσταντίνου, τον πλάγιο μπακ Χρήστο Πατσαούρα από τον ΠΑΟΚ Καλυβίων, τον κεντρικό αμυντικό Θεόδωρο Κόκκαλη από τον Α.Ο. Ρηγανά και τον τερματοφύλακα Αλέξανδρο Καρφή από τον Αμφίλοχο. 
Σε φιλική αναμέτρηση που έγινε χθες ο Κεραυνός κέρδισε με 2 - 1 τον Αστέρα Καμαρούλας, ενώ για το Σάββατο έχει προγραμματιστεί φιλικό παιχνίδι με τον Αχιλλέα Γραμματικούς.
Πηγή:http://www.olatagoal.gr

Πέμπτη, 21 Σεπτεμβρίου 2017

1991:η εποχή της ντισκοτέκ σε καφενείο του χωριού μας...(video).

Βίντεο από τις αρχές της δεκαετίας του '90 μας γυρίζει πίσω στην εποχή της ντισκοτέκ και των πάρτυ με επιτυχίες όπως θα ακούσετε των δίσκων του πικάπ και της κασέτας, μιας εποχής που σήμερα φαντάζει αλλιώτικη και όλα αυτά στο καφενείο του Γιάννη Α. Παπαθανάση. Ένα καφενείο που ήταν άριστα εξοπλισμένο με την κλασική ντισκομπάλα πάνω από την πίστα, τα πολύχρωμα φωτορυθμικά,  και φυσικά με τους ανάλογους καθρέφτες. Έτσι είχαμε  μια ντίσκο στο χωριό μας πού για πολλούς ήταν  επιλογή βραδινής διασκέδασης,όπως και διοργάνωσης πάρτυ από Συλλόγους και άλλους.
Στα βίντεο παρακάτω θα δείτε πολλούς από το χωριό μας αλλά και από τα χωριά των Παρακαμπυλίων.



Πηγή: https://youtu.be

Κυριακή, 17 Σεπτεμβρίου 2017

O Παραδοσιακός τρύγος του καλαμποκιού στην Ποταμούλα.

Γράφει ο Δημήτριος Ι. Τσούνης     
       Το καλαμπόκι στην Ποταμούλα Αγρινίου συνήθως σπέρνονταν το μήνα Μάιο. Μετά το όργωμα του χωραφιού ένα άτομο έμπειρο στις γεωργικές εργασίες και με "καλό χέρι" αναλάμβανε το έργο του σπορέα. Η ποικιλία του καλαμποκιού ήταν η ονομαζόμενη Κοντόροκα που απαντάτε και στις μέρες μας και είναι ίσως ένα από τα σπάνια είδη παραδοσιακών σπόρων που διασώζονται στο χωριό. Έβαζε το σπόρο σε ένα ντορβά (σακούλι), μετρούσε δέκα αδρασκελισιές (10 μέτρα περίπου),αυτό λεγόταν σποριά και έφτανε από τη μία στην άλλη άκρη του χωραφιού. Το ίδιο επαναλαμβανόταν με τις "σποριές" μέχρι να σπαρθεί όλο το χωράφι.
 Ακολουθούσε το "σβάρνισμα" του χωραφιού με την "σβάρνα" (ξύλινη πλεκτή επιφάνεια) την οποία έσερναν δύο άλογα και παλαιότερα βόδια.Επόμενη εργασία ήταν το σκάλισμα του καλαμποκιού για να κόβονται κυρίως τα διάφορα χόρτα, να προστίθεται νέο χώμα στη ρίζα και ακολουθούσε το πότισμα
      Στο αρχικό στάδιο ωρίμανσης του καλαμποκιού στο χωράφι τοποθετούσαν την "τσιακατούρα", η οποία αποτελούνταν από μια φτερωτή μεταλλική που χτυπούσε σε τενεκέδες και με τη βοήθεια του ανέμου έκανε θόρυβο απομακρύνοντας τα άγρια ζώα όπως ο ασβός, η αλεπού και τα διάφορα πτηνά.


      Η συλλογή γινόταν περί τα τέλη του μηνός Αυγούστου. Αν έβρεχε το καλοκαίρι υπήρχε μεγάλη σοδειά, διαφορετικά μόνο λίγα καλαμποκοχώραφα απέδιδαν καρπό, αυτά που ποτίζονταν με φυσική ροή από κάποια πηγή ή ποτάμι. Στον τρύγο υπήρχε αλληλεγγύη μεταξύ των κατοίκων για να μαζευτεί όσο πιο γρήγορα η σοδειά προκειμένου να προστατευτεί από τις βροχοπτώσεις. Μάζευαν τα καλαμπόκια ή καρπούζια όπως τα λεγαν στη ντοπιολαλιά σε κοφίνια (μεγάλα καλάθια από καλάμι), τα μετέφεραν στα αλώνια είτε φορτωμένα σε άλογα ή γαϊδούρια ή στον ώμο αν το χωράφι ήταν σε κοντινή απόσταση. Μόλις τελείωνε ο τρύγος από το χωράφι και συγκεντρώνονταν το καλαμπόκι στο αλώνι ξεκινούσε το ξεφλούδισμα. Εδώ γινόταν μια πραγματική γιορτή. Μαζεύονταν πολλοί συγχωριανοί, κυρίως νεαροί και νεαρές και γινόταν ένα άτυπο νυφοπάζαρο. Όλοι ζητούσαν από το νοικοκύρη να τους καλέσει στο ξεφλούδισμα που γινόταν πάντα το βραδάκι και κρατούσε μέχρι τα μεσάνυχτα. Όλοι οι προσκεκλημένοι κατέφθαναν με ένα σουφλί (μικρό μυτερό ξύλο) για να αφαιρούν εύκολα το περίβλημα των φύλλων του καλαμποκιού και καθόνταν σε παρέες χωριστά οι άνδρες από τις γυναίκες.

 Ο νοικοκύρης προσέφερε στους καλεσμένους κυρίως σύκα, σταφύλια και τσίπουρο. Αμέσως ξεκινούσε το τραγούδι η μία παρέα και το επαναλάμβανε η άλλη. Το πρώτο τραγούδι ήταν συνήθως το παρακάτω : 
'' Στρομπούλω μου στ' αλώνι σου και μες το περιβόλι σου
    κάθεται νιός κι ανύπαντρος και ένας πρωτοπαλλίκαρος
   και την στρομπούλω ξέταζε χίλια φλουριά της έταζε.

  Στρομπούλω μ' πούνε η μάνα σου πούνε ο πατέρας σου ; 
    Η μάναμ' πάει στην εκκλησιά κι ο πατέρας μ' πάει στα μαγαζιά''.

      Οι καπνιστές επέλεγαν από τα καλαμποκόφυλλα τα εσωτερικά κυρίως φύλλα, τα οποία ήταν κατάλληλα για το στρίψιμο των τσιγάρων, τα "ροκόφυλλα" όπως τα αποκαλούσαν. Ακολούθως το καλαμπόκι απλωνόταν σε όλη την επιφάνεια του αλωνιού που ήταν κυρίως στρωμένο με πέτρινες πλάκες και το ενδιάμεσο αυτών το κάλυπταν με κοπριά αγελάδος ή κατάλληλο χώμα για να μη χάνεται ο καρπός. Στη συνέχεια δυο νεαροί άνδρες άρχιζαν το "στούμπισμα" με το διράβδι. Το διράβδι ή λιουράβδι στην ντοπιολαλιά ήταν δυο ξύλα τα οποία συνδέονταν μεταξύ τους με δέρμα ζώου παλαιότερα και με καννάβινο σχοινί στη συνέχεια. Το ένα ξύλο του διραβδιού ήταν λίγο πιο κοντό και χοντρό, κατασκευάζονταν από πουρναρίσιο ξύλο, είχε δε "κεφάλι" από το μέρος που δενόταν το σχοινί. Το άλλο ξύλο ήταν λίγο πιο μακρύ και με λιγότερο πάχος και ήταν κατασκευασμένο από ξύλο κέδρου ή κυπαρισσιού και είχε κι αυτό κεφάλι από την πλευρά που τοποθετούνταν το σχοινί. Οι διραβδιστές ήταν συνήθως δύο στο αλώνι, ο ένας αντίκρυ στον άλλον.
Χτυπώντας τα καλαμπόκια απελευθερώνονταν οι κόκκοι τους από τα κότσαλα. Οι γυναίκες τότε πέρναγαν το καλαμπόκι από τον αρέλεγο (καλαμποκόσκινο) για να φύγουν τα κότσαλα. Ακολούθως το καλαμπόκι αποθηκεύονταν σε ξύλινα κασόνια τα λεγόμενα αμπάρια και χαρά σε εκείνον που είχε εξασφαλίσει παραγωγή τέτοια που να περάσει όλη τη χρονιά τρώγοντας μπομπότα και κουρκούτι (καλαμποκίσιο αλεύρι με νερό αλάτι και λάδι).

      Το άλεσμα του καλαμποκιού για την περιοχή της Ποταμούλας γινόταν στο νερόμυλο του Γαλάνη στη Φραγκόσκαλα που είχε νερό από τον ποταμό Ζέρβα ή στο νερόμυλο που ήταν πιο κάτω στο Ποτιστικό Σαργιάδας. Η αμοιβή του μυλωνά ήταν πάντα σε είδος, το λεγόμενο ξάι και είναι πολλές οι ιστορίες με τους μυλωνάδες και τις παράτυπες αφαιμάξεις που πραγματοποιούσαν στα προς άλεση προϊόντα.
      Τελειώνοντας θέλω να ευχαριστήσω το συλλέκτη ειδών λαϊκής τέχνης Γεώργιο Τσιτσιβό για την επίδειξη του διραβδιού που φαίνεται στις φωτογραφίες και είναι το αυθεντικό που χρησιμοποιούσε ο μακαρίτης συγχωριανός μας Λάμπρος Αναγνωστόπουλος.



Πέμπτη, 14 Σεπτεμβρίου 2017

Ο « Ίκαρος» του πάρα πέντε,που πέρασε πάνω από την Ποταμούλα..

Εδώ και αρκετά χρόνια, τώρα, από το 2004, πετάει στους αιθέρες, απολαμβάνοντας τη φύση από ψηλά, σαν αετός κόντρα στο νόμο της βαρύτητας, ξεφεύγοντας έστω και για λίγο από τη γήινη πραγματικότητα.

 Ο λόγος για τον Γιώργο (Magus) Σβάρνα, λάτρη του Παρά Πέντε ή αλλιώς αθλήματος του αλεξίπτωτου πλαγιάς.

Ο Γιώργος είναι ένας δυναμικός άνθρωπος, γεμάτος ζωντάνια και ενέργεια. Το ρίσκο και η αδρεναλίνη πού ανεβάζει το πάρα πέντε τον μάγεψε και έτσι εγγράφηκε από μικρός στη σχολή αλεξίπτωτου πλαγιάς.

Εντυπωσιάστηκε από το άθλημα και σήμερα κατάφερε να αποκτήσει το δίπλωμα «Π» πιλότου. Ενώ πριν δύο χρόνια απέκτησε αλλά δύο δίπλωματα το δίπλωμα πάρα μότορ(Αλεξίπτωτο πλαγιάς με κινητήρα) και το δίπλωμα δύο θέσεων στο παρά πέντε.
 Όλα αυτά τα χρόνια πετάει σε διάφορες συγκεντρώσεις με άλλους φίλους του Παρά Πέντε σε όλη την Ελλάδα αλλά και σε πανελλήνιους διαγωνισμούς. Οι ώρες  πτήσεις του φτάνουν στις επτακόσιες, με το μεγαλύτερο υψόμετρο ρεκόρ για τον ίδιο τα 3.100 μέτρα στο Καλέντζι Αχαΐας. 
Ο Γιώργος Σβάρνας φέτος παντρεύτηκε την εκλεκτή της καρδιάς του την συγχωριανή μας Χριστίνα Σοφρώνη, οι οποίοι διατηρούν στο χωριό μας καφενείο και ψησταριά.
Ο Γιώργος «Magus» πέταξε λοιπόν πάνω από τα Παρακαμπύλια και συγκεκριμένα πάνω από το χωριό μας και τράβηξε μοναδικές φωτογραφίες τις οποίες μας έστειλε και τις δημοσιεύουμε στο potamoula news.




Ο Γιώργος Σβάρνας μετά από συνομιλία μας ανέφερε στο potamoulanews.blogspot.gr για το χόμπι που τόσο λατρεύει:το αλεξίπτωτο πλαγιάς αποτελεί τη νεότερη και απλούστερη μορφή ατομικής ανεμοπορίας . Χρειάζεται ένα σακίδιο μικρού βάρους, μια πλαγιά βουνού με μικρή κλίση εδάφους για την απογείωσή μας και λίγες μέρες εκπαίδευσης για να βρεθούμε στον αέρα εκπληρώνοντας το όνειρο του Ίκαρου.Το αλεξίπτωτο πλαγιάς είναι άθλημα αναψυχής.
Η πιο κοινή ερώτηση για κάποιον που δεν γνωρίζει το άθλημα είναι πόσο επικίνδυνο είναι τόσο για τον χειριστή όσο και για τον επιβάτη αφού όλα στηρίζονται στον άνεμο, την ποιότητα του αλεξίπτωτου, την εμπειρία του αφού το πέταγμα δεν γίνεται με μηχανικά μέσα. Σ’ αυτά τα εύλογα ερωτήματα ο Γιώργος Σβάρνας σημειώνει ότι: όταν τηρούνται όλοι οι διεθνείς κανόνες πτήσης και ασφάλειας ο κίνδυνος είναι απειροελάχιστος σε σύγκριση με άλλα εξτρίμ αθλήματα. Άλλωστε αυτό το αποδεικνύει και ο ίδιος στην πράξη, μέσα από τις φωτογραφίες με τις μοναδικές πτήσεις  που ανεβάζουν στο ζενίθ την αδρεναλίνη.

Κλείνοντας ο Γιώργος μας υποσχέθηκε, ότι θα ξανά κάνει πτήση πάνω από την περιοχή των Παρακαμπυλίων σε ποιο χαμηλό υψόμετρο, τα οποία θα βιντεοσκοπήσει και φυσικά θα ετοιμάσει πλούσιο φωτογραφικό υλικό.


Δευτέρα, 11 Σεπτεμβρίου 2017

Το δημοτικό σχολείο Ποταμούλας... Καλή σχολική χρονιά.


Παίρνοντας αφορμή από το ξεκίνημα της νέας σχολικής  χρονιάς
Και κάνοντας μια αναδρομή στο χρόνο, σκεφτόμαστε τι όμορφα, αθώα και ανέμελα ζούσαμε τα παιδικά μας χρόνια.
''Παιδί άλλωστε δεν μπορείς να μείνεις για πάντα.
Το να αισθάνεσαι όμως παιδί, μπορεί να κρατήσει για πάντα''…
Δυστυχώς η νιότη περνάει γρήγορα,αλλά μένει σαν μια πολύ γλυκιά και τρυφερή ανάμνηση. Είναι η ηλικία που διαμορφώνεις τον χαρακτήρα σου, την προσωπικότητά σου, βιώνεις τις πρώτες όμορφες στιγμές, τις πρώτες εμπειρίες….
Το χωριό μας πριν τρεις δεκαετίες έσφυζε από νιάτα και ζωή.
Τρία δημοτικά σχολεία λειτουργούσαν από Φραγκόσκαλα ώς Κελανίτη.
Σήμερα πλέον το Δημοτικό σχολείο ρημάζει χρόνο με τον χρόνο. Αλλά και φέτος κτύπησε το κουδούνι για τα λιγοστά παιδιά του δημοτικού και νηπιαγωγείου.
Αλιεύσαμε μία ανάρτηση από το παλιό blogger του χωριού http://potamoulas.blogspot.gr με φωτογραφίες από το εσωτερικό του Δημοτικού σχολείου Ποταμούλας, με τις αίθουσες πού όλοι μας περάσαμε τα καλύτερα έξι χρόνια της ζωής μας.



Το ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ " ΑΝΗΓΕΡΘΗ ΔΑΠΑΝΑΙΣ ΕΡΑΝΟΥ ΒΑΣΙΛΕΩΣ ΠΑΥΛΟΥ Α' ΕΝ ΕΤΕΙ 1950" όπως βλέπετε στην μαρμάρινη πλάκα η οποία υπάρχει έως και σήμερα στον τοίχο του σχολείου. Χτίστηκε στο οικόπεδο του ΚΩΝ/ΝΟΥ ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗ του ΙΩΑΝΝΟΥ.
Η φωτογραφία από 




 





Καλή σχολική χρονιά σε όλα τα παιδιά... 

Κυριακή, 10 Σεπτεμβρίου 2017

Survival Secret: Ο δημοφιλής τραγουδιστής Θάνος Πετρέλης από τη Ποταμούλα Αγρινίου στη Κουρούτα Ηλείας!


Πρεμιέρα, κάνει αύριο το βράδυ στις 20:00 το νέο ριάλιτι επιβίωσης του EpsilonSurvival Secret με τον παρουσιαστή Κώστα Σόμμερ και τους 26 παίχτες -χωρισμένους σε δυο ομάδες (διάσημοι και κοινοί θνητοί)- να βρίσκονται ήδη στη Κουρούτα Ηλείας, εκεί όπου γυρίζονται τα επεισόδια του παιχνιδιού.
Πριν από λίγες ημέρες, έγιναν γνωστά τα ονόματα των 13 διάσημων που λαμβάνουν μέρος, κι αν η τύχη μας γύρισε τη πλάτη ως προς την συμμετοχή της Αγρινιώτισσας Όλγας Φαρμάκη, ήρθε αυτή του ΑιτωλοακαρνάναΘάνου Πετρέλη να δώσει εκ νέου ενδιαφέρον.
Οι υπόλοιποι 12 παίχτες: Κωνσταντίνος και Ηλίας Δρούλιας, Γιώργος Μανίκας, Ντανιέλ Μπατίστα, Τάσος Μπερδέσης, Γιάννης Αϊβάζης, Πηγή Δεβετζή, Φιλίτσα Καλογεράκου, Κατερίνα Νάκα, Μαρία Ματσούκα, Πωλίνα Τριγωνίδου και Ιρένε Τροστ.
Παρασκευάς Μάζης
http://www.agriniotimes.gr